“Vader, ik ben uw kind ben ik, ik ben het leven”, zei de dakloze man, de miljonair die zoon ‘ s graf bezocht. Wanneer een man benaderd en beseffen wat er gaande was in feite het volledige horror master 
Maakt regende toen Alex in zijn zwarte Mercedes kerkhof bij de gate hield hem tegen. Precies zes maanden sinds de dag van zijn leven zoon het leven samen is voorbij.
Zes maanden voordat de bus van de school vreselijk in een auto-ongeluk, vrachtwagens, auto ‘ s gecrasht, en de vlammen zijn verwikkeld in. Kinderen, geen van de niet opslaan maar. Ouders van alleen ‘s geven aan dat vuur opgeslagen, terwijl een zeer kleine kist met hun zoon’ s naam was geschreven in de bodem onder.
Nieuws van de auto rode roos boeketten in de handen kwam. Met zijn dure schoenen, hij onmiddellijk in de modder gezonken, maar hij wist niet eens merken. Vanaf die dag, hij niet de zorg voor hoe het eruit zag of waar Dass is. Het enige wat leidt tot weken te weken van de dracht hier deed was het komen en bij het graf stond, in een poging om niet geheel vernietigd zou zijn.
Langzaam liep langs het pad, alsof de tijd er vertraging is. Elke stap was moeilijk, tieten Eva en begraven de herinneringen opnieuw en opnieuw laaide geest.
En opeens zag ik iemand die Grafsteen steen met allure. Skinny guy vochtige, Dev kleding die Hout is tijdelijk Khavaran gebruikt op. Rug gebogen had en schouders, koude, regen en koude rillingen.
De jongen langzaam draaide zich om en stilte sprak de woorden die had Alex ‘ s ademhaling ging. “Vader… ik ben. I am alive”.
Alex was geschokt. Rozen Helen van en in de grond viel. Deze stem, dit intonatie is zeer bekend, maar het is een heel ander man was niet te onderscheiden leek op zijn overleden dochter.
Een stap terug en bijna schreeuwde in zijn oor, niet iedereen wilde het helemaal dat het mogelijk was.
“Het kan niet de waarheid zijn. Een ongeval met mijn eigen ogen zag ik de begrafenis was ik en ik wist dat niemand zou hebben overleefd”. Diepe zucht, tranen nauwelijks achterhuis, en voegde eraan toe: “Mijn kinderen niet lijken op je, waarom zou je liegen?”
Maar op dit moment kavajes zat naast een jongen van zulke dingen zei, het verdienen van een miljonair volledig te bang haar. 
Ga naar het eerste commentaar 
Man in het gezicht aheloy droogde haar en langzaam sprak, alsof alles te onthouden. Hij zei dat het een ongeluk was en bijna geen geheugen is links.
Alleen fragmenten van de genoemde hen: schreeuwen, bijten, schoppen, overal Vuur, en een dikke rook, die de adem van zeehonden. Geen herinnering van toen verloor hij het bewustzijn, en toen weer bij bewustzijn is, is in het ziekenhuis was.
Hij zei dat toen ik wakker werd, gezicht, zonnebrand, volledig had verbonden en been op verschillende plaatsen had gebroken. Zal niet lang op de en nauwelijks sprak. Miljonair onderbroken en pijnlijk vroeg:
“Waarom noemen en waarom heeft niemand mij verteld dat mijn kind in leven was?”
Guy ogen boog zijn hoofd en rustig antwoordde dat niemand wist wie hij was. Zijn ransel en zijn alle items op de bus verbrand, geen documenten niet hebben verlaten en dat hij zich niet herinneren.
Hij wist niet dat zijn naam, adres en telefoonnummer. De artsen het is onbekend kopen heb ik gemerkt, en later een kindertehuis en het bleek dat alleen maar omdat dat verlof nodig acht om haar te vinden.
Zijn vader keek hem aan en opeens wat hij eerder geweigerd. Hij zag een bekende blik, dezelfde beweging die man voor de ondersteuning van de lucht en waarheidsgetrouw geboorte teken van de tempels.
Hij nam een stap naar voren, modder knielde neer en besefte dat, in de voorkant van haar zoon staan. Zoon, die werd begraven een zoon, die rouwt. Zoon, die wonder boven wonder overleefd.
