Lily woonde in een kleine stad, in een gehuurd appartement in een herenhuis. Ze was 28 jaar oud, werkt in de fast food-industrie, en ‘ s avonds was ze vaak alleen gelaten, kijkt uit het raam naar de donkere straat.
Drie maanden geleden, haar ex-vriendje Jacob moest verlaten op zoek naar een betere baan in een van de Amerikaanse steden. Al die tijd had ze al klaar voor zijn oproepen, maar elke week riep hij minder en minder.
Op een Late avond, als Lily was haasten naar huis voor een kopje koffie, een oudere vrouw hield van haar.
«Lily?» Het is u? «Wat is er?» vroeg ze met een trieste glimlach.
— Ja — — het meisje antwoordde verrassing.
«Jacob is geweest in het ziekenhuis voor drie dagen. Niemand heeft bezocht hem, hij mist je heel erg.
Lily ‘ s hart deed pijn. Ze rende naar buiten, stapte in een taxi en reed direct naar het ziekenhuis. Bij de ingang, haar handen schudde en haar adem stokte in haar keel, maar ze gaf niet op.
Ze kwam binnen, ze zag Jacob liggend op het bed, uitgeput maar met een vonk van hoop in zijn ogen.
«Ik niet wil dat je weet over dit,» fluisterde hij. «Er is een ongeval op het werk… Nu zal alles veranderen.
Lily bleef met hem de hele nacht, het niet sluiten van haar ogen. Die nacht, ze besefte dat de menselijke banden zijn de meest waardevolle is in het leven, vooral als het voelt als iedereen weg is.
