Tijdens de begrafenis van haar vader, een meisje kijkt naar haar vader ‘ s graf en schreeuwt dat haar vader in slaap is: en hier van de aanwezigen iets geleerd verschrikkelijke 😱😱
De begrafenis vorderde langzaam, plechtig, in een stilte alleen doorbroken door gesmoorde snikken en de priester de woorden. In het midden van de zaal was een kist bedekt met een doek, in die tijd lag een jonge man die voortijdig werd meegenomen door een tragisch ongeval. Naast hem zijn vrouw, met een bleek gelaat en bleary ogen, en hun dochtertje, een twee-jaar-oude meisje in een zwart jurkje.
De kleine stond stil, vast te houden aan de rand van het graf. Volwassenen had niet veel verwachten van haar-men was van mening dat kinderen op deze leeftijd nog steeds niet begrijpen wat de dood is.
Aan het einde van de ceremonie, de twee-jaar-oude dochter werd geleid naar het graf. Ze keek haar vader voor een lange tijd. Eerst zachtjes, toen ze fronste haar wenkbrauwen en plotseling gaf een scherpe, wanhopig aan het huilen.::
Haar stem was zo wanhopig zijn dat de kamer bevroor.
Ze begon te reiken tot aan haar vader ‘ s gezicht, streelde zijn wang, en door haar tranen heen zei ze::
«Papa, wordt wakker! Geen behoefte om te slapen! Vader, open uw ogen!
Sommige van de aanwezigen neigden hun hoofden, en dacht dat het was gewoon een tragisch explosie van een kind. Ktoś snikte. Maar toen het meisje overeind, wees met zijn vinger naar haar vader ‘ s gezicht, en zei::
«Hij is bang voor!» Mijn vader zei tegen me, » ik ben hier, help me!»Hij is er! Hij wilde niet vertrekken!
Er was een doodse stilte voor een paar momenten. En dan gebeurde iets verschrikkelijks 😱😱
De volwassenen uitgewisseld intimiderende blikken.
Een van de familieleden niet kon staan en fluisterde zacht::
«Misschien voelde ze zich iets.»..
De moeder van het meisje rende naar haar dochter, in een poging om haar te kalmeren, maar ze schreeuwde::
«Papa’ s huilen!» Ik kan u horen! Hij wilde niet vertrekken! Waarom kan het worden gesloten?..
De vrouw viel op haar knieën naast de kist, haar lippen beven:
«Wat hoor je, lieverd?» Wat heeft hij te vertellen?»..
Het meisje, nog steeds snikkend, fluisterde:::
«Hij zei: «ik zou dat niet hebben gedaan… ze deed het op doel…»
«Wie?»
«Mijn oom, mijn vaders broer.
De woorden kwamen uit de lucht vallen.
En dan, plotseling, zelfs degenen die houden hun tranen vielen stil. Omdat een paar dagen vóór het overlijden van de persoon, iemand noemde al een ongewone reis, een plotselinge oproep in de nacht en het feit dat hij keek bezorgd
Pauzeren. Doodse stilte.
Iedereen zag een man in een grijs pak staan tegen de muur. Het was een neef van de overledene, een van de naaste verwanten, die in de afgelopen dagen actief steun aan de familie. Hij regelde zelfs een begrafenis.
«Wat zeg je?» de moeder van het meisje fluisterde, draaien bleek.
«Papa vertelde me dat … in de nacht… hij kwam. Hij was aan het huilen. Hij zei dat zijn oom hem had gezegd te gaan … en dan zijn auto gecrasht… het meisje snikte, maar ze sprak duidelijk, zonder aarzeling. «En nu, Vader is er, en hij is alleen, en…
De overleden broer probeerde iets te zeggen, maar zijn lippen beven. Een van de gasten snel verliet de zaal. Iemand had al genomen uit de telefoon.
De vrouw van de overledene tilde haar dochter in haar armen met een bevende hand, hield haar dicht, en fluisterde:::
«Vertel me hoe hij gekomen is.»…
«Ik werd wakker en Papa zat op het bed. Hij was nat en triest. Hij zei: «Vertel je moeder-Oom wist. Hij wilde dat ik om te gaan… het meisje keek naar de kist. «Hij had niet willen dat je weet dat…»
Slechts een paar dagen geleden, de familie contact op met de politie. Een tweede onderzoek is begonnen. De camera ‘ s liet zien, dat het de broer van de overledene op de vooravond van de tragedie die had een lang gesprek met de slachtoffers in de buurt van de auto.
En de specialisatie-toen de zaak werd heropend genoemde storing aan het remsysteem.
Het meisje kon het niet hebben over bekend. Maar ze kon horen dat haar overleden vader ‘ s stem.
