Het moederinstinct heeft altijd gelijk. Dat was in ieder geval het geval voor Lilly Munro, die, ondanks dat ze 24 weken zwanger was, het gevoel niet kon loslaten dat er iets mis was met haar ongeboren zoontje Lennox.
Lilly Munro, een inwoner van Melbourne, Australië, en haar verloofde Brodie Moles gingen naar het ziekenhuis. Kort nadat ze door de deur was gelopen, besefte ze dat er iets ernstig mis was. Ze moesten snel handelen.
Omdat ze vreesden dat er iets mis was met haar zwangerschap, vertelden artsen Lilly Munro en haar verloofde Brodie Moles dat hun baby, Lennox, een hartaandoening had en dat ze onmiddellijk de weeën moesten opwekken.
Omdat ze pas 24 weken zwanger was, bedroeg de overlevingskans van haar kind ongeveer 50%. Het woog iets meer dan 0,8 kilo! Om zijn overlevingskansen te vergroten, moest baby Lennox in een plastic zak worden gestopt.
Hiermee wordt een gevaarlijk grote temperatuurdaling voorkomen. De nieuwe ouders vonden het verontrustend om te zien dat hij uiteindelijk aan steeds meer buisjes werd aangesloten.
Lennox moest in totaal 111 dagen in het ziekenhuis doorbrengen! Toen Lilly haar baan moest opzeggen om bij Lennox in het ziekenhuis te blijven, nam Brodie de verantwoordelijkheden thuis op zich. Ze hielp Lilly onder andere bij de verzorging van haar drie andere kinderen.
Uiteindelijk was het de moeite waard. Beide ouders waardeerden elke seconde die ze met hun pasgeboren zoon hadden.
Dankzij de vele geweldige artsen en verpleegsters die, zoals Lilly beschreef, “tot het uiterste gingen”, kon Lennox naar huis terugkeren. Het gaat goed met hem en hij is ongeveer vier kilo aangekomen.
Het hele gezin is enthousiast! Lilly, Brodie en hun ‘wonderkindje’ Lennox maakten destijds veel mee. Toch is het verbazingwekkend hoe ver hij is gekomen sinds hij te vroeg werd geboren.
