Een familie ceremonie van de zoon-in-law plotseling trok aan mijn dochter ‘ s haar, omdat het «slecht», en de vader en de gasten zelfs gezegd: «Een vrouw moet weten haar plaats» 
Mijn dochter zachtjes te huilen, maar op dat moment besloot ik dat het tijd is om iedereen te laten zien van de plaats 
Die avond was het restaurant vol. De dure kroonluchters zacht verlicht en de tabellen, de obers quiet-glide waren onder de gasten en de aangrenzende tabellen mensen aan het lachen en het glas geheven.
Ik ben met mijn dochter was ik zitten in de voorkant, en ik probeerde mezelf te overtuigen dat alles in orde is.
Maar ik gestaag toegenomen en het onbehagen gevoel.
Mijn dochter, Sofia, is zeer intens. Rechte sat, bijna roerloos was, en aandachtig keek naar haar man, Daniel, alsof ze bang dat je iets verkeerd doet.
De ober bracht de wijn lijst, en Sofia rustig gekozen voor een fles.
Ze zei rustig:, bijna fluisterend. En op dat moment allemaal gebeurde.
Daniel plotseling voorover, pakte haar haren, en een sterke trek de achterkant van het hoofd.
Alle van een plotselinge, meer mensen in de naburige tafels om te stoppen met praten.
— Wat heeft u bestellen? zei hij koeltjes. Ik zei welke wijn te kiezen.
Sofia niet gehuild.
Gewoon zachtjes zuchtte, sloot mijn ogen en bleef nog, als het te willen leven in het moment.
Maar het ergste was dat niet. Het ergste van het applaus. Ik draaide mijn hoofd en zag zijn vader.
De zoon-in-law ‘ s vader aan de overkant van de tafel zat een tevreden glimlach toegejuicht.
— Dat klopt, zoon, zei hij hardop. — Een vrouw moet weten haar plaats.
Op dat moment, iets compleet gebroken in mij. Achtenvijftig jaren, ik heb geprobeerd het conflict op te lossen, om te volharden en te houden van de vrede in de familie.
Maar die nacht eindigde. Langzaam stond ik op. De stoel luid kraakte verplaatst op de vloer, en veel van de gasten draaide zich om naar mij.
Ik keek niet, noch Daniel en zijn vader.
Alleen de dochter van de hand.
— Stand-up, Sofia. We gaan.
Ze keek verbaasd naar mij.
— Mama, don ‘ t… — fluisterde hij. — Ik had net een slechte dag.
Rustig pakte ik de mouwen van het shirt zijn mouw, en ik was bezig aan mijn kleren. Daarna werd het allemaal duidelijk. De dunne zijde onder de blauwe plekken waren. Oud en nieuw. Paars, geel, groen.
De kamer is vol het is moeilijk te fluisteren.
Daniel plotseling loslaten van het haar en aangepast rustig haar jas.
— Ik viel van de trap, zei in een koude stem. — Narissa, luisteren. Als je nu haal haar hier, morgen ga ik voor het indienen van de volledige supervisie van een actie in Matthew ‘ s het geval. Genoeg advocaat te winnen van de zaak. Meer zie je nooit van je kleinzoon.
Sofia verbleekt. Ik voelde zijn hand schudden in je hand. Langzaam laten gaan van zijn vingers.
— Ga, moeder… — fluisterde hij. — Neem… gewoon gaan.
Ik verliet het restaurant in de koude regen. Mijn handen schudden, zo erg dat ik nauwelijks kon openen van de auto.
Ik zat achter het stuur en probeerde te kalmeren. Op dit moment is de telefoon zachtjes trillen. Bericht van een onbekend nummer.
«Blijf uit de buurt van mijn familie. Drukke mensen soms gebeuren er ongelukken. Dit is de enige waarschuwing.»
Langzaam trok ik mijn hoofd en in de achteruitkijkspiegel kijkt. Op dit moment heb ik begrepen, een simpel ding. Dit was niet langer een familiale conflicten.
Ik moest iets doen, en ik had het opslaan van mijn dochter En ik doe dit.
Drie dagen later, twee politie auto ‘s gestopt Daniel’ s office. Op het moment dat het gebouw kwam dure pak, en riep, zonder dat vermoedde wat er gebeurd was.
De politie rustig liep naar hem, en hij werd gevraagd om te gaan met hen. Hij glimlachte, hij was er zeker van dat er een aantal misverstanden. Maar als je leest hem de kosten, zijn gezicht plotseling veranderd.
Financiële machinaties. Document valsheid in geschrifte. Illegale geldtransacties shell bedrijf door.
Onmiddellijk begon ik na te denken over die avond in het restaurant na wat er gebeurd is. Voor de maanden, ik verzamelde documenten, een brief, bankafschriften en getuigenverklaringen van mensen die zijn eerder bang om te spreken.
Als er voldoende bewijs is verzameld, gaf ik al de advocaten en onderzoekers. En dat is niet goed genoeg in het einde. Nu, de zaak naar de rechter. Daniel vijf tot tien jaar gevangenisstraf te wachten om precies te zijn: vijf tot zeven jaar.
