«Papa, helpen, gelieve» het bericht na ontvangst rende naar zijn huis: aan de binnenkant van de gasten kwamen uit, en mijn dochter was in de voorkant van de deur op de straat, liegen alsof daklozen
Toen mijn dochter de boodschap die ik kreeg voor «Papa, ik vraag voor hulp», in seconden-Korea en de weg viel. Een jaar en een half van de stilte is veranderd, zelfs in gesprek bijstand in Armenië.
Als ik aan de heuvel was er een herenhuis uit de binnenkant, het lawaai en het licht van de enige pseudo-luxe screening waren er. Om te voorkomen dat zag, knielde ik een beetje ver weg en liep naar het huis. Elke stap is een verdere versterking van mijn slecht gevoel over Armenië.
Volg de ingang in salo, zag ik wat, en inheems bloed bevroor in Armenië. Mijn favoriete meisje Anna sliep in een vuile strijd op, gescheurde jas, net als dakloze. De huizen binnen en boven waren het meer dan een illusie, zo als het zou kunnen worden. Plotseling, de zoon-in-law verscheen het vasthouden van een beker, en zonder een greintje geweten zijn boot schudde zijn dochter ‘ s schoot, en wendde zich vervolgens tot de gasten ‘kant; en» Never mind, het is ons te gek meid, » zei hij, en hij lachte.
Deze gewelddadige scène in mijn makelaar toorn van Armenië. Ik stilletjes man de mensen op het podium en de muziek stopte, wanneer alle ogen waren op mij. De zoon-in-law pakte de scruff van de nek, uit de handen van de cup of en hem van deur tot deur uit de injectiespuit, als een vuilniszak op. Vervolgens wendde zich onder de gasten naar de kant; «ga uit van hier onmiddellijk, en vergeet niet wie in dit huis is de echte meester van het land.
Een paar minuten in een luxe angel house en uur van rustige reflectie.
Communicatie nastena met oude vrienden-hoofden van politie en galeries gedaan. De test toonde aan dat de zoon-in-wet niet alleen misbruikt zijn dochter houding, maar ook verduisterd is, ons eigendom. Die nacht, toen hij met zijn handboeien van hen leidt, zijn leugens en excuses waren al te laat. Justitie kreeg de overhand en de valse rijkdom achter het masker van alles wat beschikbaar is in het netwerk kwam uit het water naar de oppervlakte.
Toen ik eindelijk een knuffel van mijn dochter, voor een lange tijd na de eerste keer, haar tranen waren er niet, want van angst, maar Titov is overleden. We leugenaar dit huis en ging terug naar de plek waar haar plaats was voor mij. Een vader ‘ s grootste kracht is om dit kind te beschermen, en die nacht heb ik opgeslagen, niet alleen mijn dochter, maar ook zijn waardigheid. Het was al veilig is, en niemand anders ooit zou compromis zijn veiligheid.
