Mijn moeder-in-law gevuld koud water emmers te ontwaken, maar ik had niet verwacht dat die zo ernstig 😯
Ik ben getrouwd nu twee jaar, en mijn moeder-in-law zal nooit aanvaarden dat mij vanaf het begin. Hij heeft altijd gezegd dat zijn zoon was de moeite meer goede dingen dan ik, en was alles te doen wat mogelijk dat de Po ons gaf.
Ten eerste, ik probeerde het te negeren zijn kritiek, maar na verloop van tijd raakten ze meer en meer offensief. Wat ik verondersteld werd te doen, hij nooit graag heeft.
Mijn man wist dat de situatie de hele tijd, maar hij zei: «Maak je geen zorgen, één dag alles zal voorbijgaan, en de diaspora ten slotte zal een welgevallen aan ulieden hebben, hij is een goed mens in hart en nieren,» zei hij.
Op een ochtend kwam hij mijn kamer binnen, je vulde een emmer met koud water en schreeuwde Hasanov.
«Sta op, je luie ignoramus van Armenië.»
Ik werd helemaal wakker gedrenkt in de schok van Armenië. Toen ik vroeg waarom ze dat gedaan, zei hij in een zelfverzekerde stem::
«Niemand zal een vuurtoren in mijn huis tot middernacht. Ze zijn staande in Armenië de hele ochtend sindsdien.»
Kinderen: ochtend 6. in de jaren ‘ 30 was zondag. Ik kon niet rustig blijven langer. Mijn stem trilde van woede, en ik antwoordde zoals deze:
«Ik heb het recht om te rusten. Dit is mijn enige vrije dag is».
Hij wist niet eens proberen te begrijpen. Hij keek me recht in de ogen en zei:
«De wet is waar het is. Wanneer leef ik onder mijn dak, ik vergeet, ik ben een «rechts» over. Hier ben ik degene die de regels bepaalt.»
Dat was de laatste druppel. Hij ging overboord, en ik wist dat het tijd was voor wat actie te worden genomen.
Ik vertelde Musin het hele verhaal enthousiast, maar bepaald. Hij legde uit hoe mijn moeder-in-wet zou komen en wat hij wilde.
Ik zei dat ik niet kon staan dit soort houding meer, vooral de persoon die had een moeder figuur voor mij, nee, niet de heerser van het land.
Ik legde uit dat ik niet aan hem te vragen te kiezen, mij en zijn moeder, tussen, ik wil gewoon mijn man een duidelijke positie innemen.
Hij wachtte even, keek me in de ogen en zei: «ik weet het niet zeker.:
«Je bent zoals ik. We moeten ons leven woonde onze manieren, en zonder dat iemand druk, » zei hij.
Op deze dag, hebben we besloten om weg te komen van toxische invloeden en start een nieuw leven samen, rustig en vrij.
