Na het geven van geboorte, mijn moeder-in-law barsten in de wijk, begon het beledigen van mij en mijn pasgeboren dochter: ik kon niet staan en deed het… 😢😢
Mijn relatie met mijn moeder-in-law niet vanaf het begin. Ze heeft nooit verborgen in het feit dat zij van oordeel is me «niet waardig» voor haar zoon. Voortdurend gepest kleine dingen: hoe kook ik, hoe maak ik, hoe ik me kleed. Haar favoriete bezigheid was om te vergelijken me aan haar man ‘s ex-vriendin, zeggende:» hier was ze de echte gastvrouw, en je…». Soms zou ik bel mijn man aan het werk en klagen dat ik werd «te koud» met zijn familie.
Toen ik zwanger was, ging het een stuk slechter. In plaats van blij voor haar toekomstige kleinzoon, de moeder-in-wet regelde een hele onderzoek. Zij letterlijk verhoord mijn man, en verzekert hem dat ik zwanger was van iemand anders.
Ze kan wijzen op de aanwezigheid van andere familieleden die de zwangerschap «verdacht komt niet overeen’, en bij de familie diners ze maakten grappen dat haar kleinzoon zou waarschijnlijk zien als een naaste. Deze woorden deed me pijn om de kern, maar ik probeerde het te verduren omwille van mijn man en het ongeboren kind.
En dan de langverwachte dag was ik aan het bevallen was. We hebben een prachtige dochter. Ik lag in het ziekenhuis, uitgeput, maar blij. Mijn man was er voor de eerste paar uur, dan links om me mijn dingen. Ik dacht dat alles beter zou gaan, dat de geboorte van een kleindochter zou smelten mijn moeder-in-law ‘ s hart…
Maar de deur naar de wijk geopend en zij verscheen. Geen glimlach, geen bloemen, zelfs niet een banale «van harte gefeliciteerd». Met de eerste woorden, ze lanceren een aanval:
— Ik wist het! zei ze met een soort van triomf in haar stem. — Dit kind is niet mijn zoon!
Ik probeerde te protesteren rustig:
— Waar heb je het over?» Kijk naar haar, ze heeft zelfs een neus, net als Papa ‘ s.
Mijn moeder-in-law gesnoven in minachting:
«Neus?» Dat meen je toch niet? Iemand anders die een mens kan hebben dezelfde neus! U bent een valse, gemene vrouw! U vernietigd onze familie, je stal mijn zoon het leven!
Ik bevroor, knuffelen mijn dochter voor mij. Maar ze wilde niet stoppen, in plaats van het verhogen van haar stem:
«Kijk naar jou! Denk je dat je een moeder? Je weet niet eens hoe je fatsoenlijk kijken als een bruid. Vieze, vette, met wallen onder haar ogen. En ze knikte naar het kind » is een freak die zal groeien om zo hypocriet als jou!»
Dat is toen ze begon met het misbruiken van mijn kind, ik kon niet meer terug en deed iets wat ik niet spijt helemaal. 😢😢
De woorden snijden als een mes. Ik begreep dat je iets kunt zeggen over mij, maar niet over mijn pasgeboren dochter. Ze is net geboren en ze is al beledigd. Knapte er iets van binnen.
Ik langzaam uit bed kwam, ondanks de pijn en zwakte van de bevalling. Ze drukte de knop bellen voor de verpleegkundige en zei: rustig maar stevig::
«Voor deze vrouw uit mijn kamer. En laat haar niet meer.
Wanneer de deur dicht achter haar, heb ik meteen belde mijn man en vertelde hem alles wat er gebeurd was. Vanaf die dag, ik ben vast besloten dat deze «oma» niet in het leven van mijn dochter.
Nu is mijn dochter is een jaar oud is, heeft ze nog nooit gezien haar grootmoeder en zal nooit haar toe, hoewel haar moeder-in-law smeekt om haar vergeven en laat haar naar haar kleindochter. Kan me niet schelen wat ze voelt of denkt .
